De zomernabeschouwing met dbrmnn

September 2015 is alweer een week oud, en het is tijd om terug te blikken op de zomer. We hebben het lekker rustig aan gedaan en met een goed boek voor ons hondehok gezeten, maar stiekem hebben we één en ander natuurlijk wel in de gaten gehouden. Wat gebeurde er allemaal toen je op vakantie was?

Advertenties

Een pleidooi voor een Haagse popacademie

Het college van B&W vindt een popacademie voor Den Haag niet nodig, net als de politieke partijen in de Haagse gemeenteraad. Alle politieke partijen? Nee, één politieke partij bood dapper weerstand. Helaas was er geen toverdrank, en de gemeente heeft opnieuw ‘njet’ gezegd. Onverstandig, vinden wij.

Autofellatio: de Haagse popscene vindt vooral zichzelf leuk

Wij Hageneesjes klopen onszelf graag op de borst: we wonen immers in dé muziekstad van Nederland. Eerder schreven we al dat we dit al een beetje misplaatst vonden. Maar in Den Haag hebben we het nu eenmaal erg met onszelf geschoten. En als er als een keertje bandjes van buiten hier komen spelen, dan komt er geen hond (haha!) kijken. Dit blijkt opnieuw uit onthutsende data van de Popronde.

Dbrmnn recenseert: Willem Bodhi – 2015

Slachtoffer nummer 2 meldde zich bij ons vlak voor hij op Parkpop de pauze-act op het Haags Podium mocht zijn. Hij beloofde daarbij een dbrmmn-shirt te dragen, maar uiteindelijk durfde hij niet. Daar hadden we zelf overigens alle begrip voor.  Maar goed, we hadden hem toch een recensie beloofd, en met frisse tegenzin gingen we aan de slag met de nieuwe EP van Willem Bodhi.